Dinsdag 5 juni 2018

VEJUKKEJUK!

Een beetje belezen individu komt er al snel achter: er bestaat geen waarheid en dat is de eerste waarheid. Ev’rything is in the eye of the beholder. Dat “the eye” staat voor al uw waarnemingen/gevoelens is evident. Tot zover is er niets aan de hand. Een miljoen mensen kunnen rustig naast elkaar leven, met elk een eigen levensvisie, een eigen verleden en een eigen toekomstverwachting. Toch schuilt daar een levensgroot gevaar.

Als zo’n belezen individu deel gaat uitmaken van de groep – de trias politica – die de dienst uitmaakt voor de (grote) groep niet-belezenen komt snel de neiging om iets creatiever met die “waarheid die toch niet bestaat” om te gaan, bovendrijven. We noemen dat corruptie. Met alle consequenties van dien.

Onze huidige, door Adam Smith gehersenspoelde, regeer-elite, is daar een overduidelijk voorbeeld van. Er is geen hond meer die onze bestuurderen nog gelooft, achter elke belofte schuilt een cynisch: “Ja, ja, dat zal wel… eerst zien, dan geloven”. En terecht.

Als je mensen vaak genoeg voorliegt wordt de leugen immers de nieuwe waarheid. Als de top zich decennialang heeft kunnen verrijken ten koste van de onderlaag van de bevolking, moet je er niet raar van opkijken dat die onderlaag automatisch gaat denken dat het jezelf verrijken de nieuwe democratie is. Welke wederrechtelijke verrijking dan natuurlijk weer gecorrigeerd moet worden door de rechterlijke macht, een van de drie – nu onbetrouwbaar gebleken – elementen van de trias. Die zichzelf wel ongestraft kan bevoordelen.

Uit al deze onrechtvaardigheid, die uiteraard zeer sterk gevoeld wordt door de slachtoffers van deze bekrompen denkwijze, groeit snel een onkruid in onze geestelijke tuin, genaamd “populisme”. Dat de aanhangers van dit “isme” gemakkelijk te mobiliseren zijn, is ook duidelijk. Het succes van de huidige, én gevaarlijke, nationaal-socialistische stromingen in Europa is voor een belangrijk deel daar aan te danken/wijten.

Een echt sociale (n.b. niet socialistische!) maatschappij is natuurlijk de enige remedie.

De energie waarmee het egoïstisch-rechtse neoliberale denken probeert in te hakken op linkse stromingen die een sociale maatschappijvisie aanhangen, wordt daarmee afdoende verklaard. Toch zal het neoliberale denken uiteindelijk aan het eigen succes tenonder gaan. Het denken in procenten i.p.v centen, creëert immers een steeds groter wordende kloof tussen top- en onderlaag. Waarmee bewezen is/wordt dat de neoliberaliteit domweg een nageboorte is van het verfoeilijke feodalisme. Eén procent van duizend is nu eenmaal veel minder dan diezelfde procent van een miljoen. Dat snapt een kind. Nu onze minister-president nog!

Jammer alleen dat met het badwater ook het kind weggegooid zal worden. Eén troost: een Aarde zonder mensheid, wat een verrukkelijk idee.